ببار باران !
ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۳/٦/۱٥  کلمات کلیدی:

آن هنگام که غبار غم

                 از چهره ای

                    با نقاب انسانيت

                    و با زنجير عدالت

                    قامت نياز را فرا می گيرد

                                   ترا ياد می کنم باران !

اکنون بيش از هر زمان

گونه های شسته شدهء ديدگانم

                                ترا می خواند

                                       از نامردی ِ زمانه !

چشمان خسته ام به آسمان

              حضور مهربان تو را

              به انتظار نبسته است !

چشمانم بی صبرانه

            پذيرای سيراب شدن از

                        قطرات پاک توست

                                    تا پاک کند

                                    خونابه های به بار نشسته از 

                                                               نگاه ِ

                                                               نقابداران عدالت را !

                                 ببار باران !

                                 ببار  که چقدر خسته ام .