شکفتن و سبز شدن در انتظار توست !
ساعت ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۳/۱٢/٢٥  کلمات کلیدی:

ساعت از ظهر گذشته  ، پشت ميز اداره ام ، صدای زنگ تلفن به صدا در اومد ، گوشی رو برداشتم ، ريحانه بود که با صدای آروم و شمرده سلام کرد ... شماره ام رو حفظه ، گفتم حتماً خبريه ، آخه هر وقت خيلی غمگين يا خيلی خوشحال باشه بهم زنگ می زنه ، گفتم چی شده ؟ ... گفت : يه خبر خوب ! گفتم چه خبری ؟ گفت : امروز حرف ع رو تو مدرسه ياد گرفتم و حالا می تونم اسمت رو بنويسم ، يعنی بنويسم سعيد !  ... براش اين اتفاقی شکوهمند بود ..گفتم آفرين ، پس حالا که به عيد هم  نزديکيم پس می تونی عيد نوروز رو هم بنويسی ، گفت آره بلدم ...

*****

 دختر مهربانم !

بنويس همه ء حروف الفبا را ... حروف ها را کنار هم بگذار و کلماتی زيبا و اميدبخش را در ذهن و قلب خويش نقش بند ...

فردا که در واپسين روزهای سال ۸۳ باز دست نياز به سوی رودخانه سرخ ِ قلوب مهربانان ِ اين ديار دراز می کنی و رگهايت از قطرات سرخ ِ وجود انسانهايی پاک جاری از عشقی سرخ می گردد ، کلمات زيبای مهر ، محبت و عشق را بخاطر بسپار ...

و آن هنگامی که دستان مهربان هميشه همراهت دستان کوچکت را گرم نگه می دارد ، کلمه ء مادر را به خاطر بسپار ...

و هم اينک که بوی خوش بهار به مشام می رسد و در عرصه ء علم نيز حرف ع را آموختی ، با تکرار نوشتن عيد و بهار که سمبل اميد اند ، کلمه اميد را به خاطر بسپار تا هميشه غنچه هايش در قلب کوچک و زخمی ات شکوفا باشد ...

و عدالت  ، عدالت را به خاطر بسپار که چه بسيارند نقابداران عدالت که در پشت نقابشان شقاوت و بی مهری وسنگدلی موج می زند ، آنان پيروان شيطانند و می بينی که چگونه ما نیز اسير اين بی مهری هستيم  !

و حال ريحانه عزيزم ! با صدای مهربانت جملات آغازين سريال آنه که خيلی دوستش داری را با هم زمزمه می کنيم :

آنه !

تکرار غريبانه روزهايت چگونه گذشت

                               وقتی روشنی ِ چشمهايت

                              در پشت پرده های مه آلود اندوه

                                                                     پنهان بود.

با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی ات

                                            از تنهايی معصومانه دستهايت

آيا می دانی که در هجوم دردها و غم هايت

                        و در گير و دار ملال آور دوران زندگی ات

                        حقيقت زلالی ِ درياچه ء نقره ای نهفته بود.

آنه !

اکنون آمده ام تا دستهايت را 

                             به پنجه ء طلايی ِ خورشيد دوستی بسپاری

                             در آبی بيکران ِ مهربانی ها به پرواز درآيی

و اينک آنه

             شکفتن و سبز شدن درانتظار توست

                                            در انتظار توست .

******

 

آغاز سال ۱۳۸۴ بر تمامی ميهمانان عزيز ياد ايام مبارکباد.